
ش | ی | د | س | چ | پ | ج |
1 | 2 | |||||
3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 |
10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 |
17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 |
24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 |
حتی
اگر بازیکن ها، تک تک یا گروه گروه مشکلاتی با هم داشته باشند مشخص است که
هیچ کس جرات ابرازش را ندارد. این منظمترین و بی سروصدا ترین گروه ملی
تاریخ فوتبال ماست که در برزیل به تمرین مشغول است. این تیمی است که تحت
تاثیر سرمربی مقتدرش، تبدیل به مجموعهای منظم و بیحاشیه شده که برخلاف
گذشتهها، نه خبری از درز و دروزهایش بیرون میزند و نه کسی پشت اتوبوس
جرات میکند ادای سرمربی را در بیاورد.
فقط کافیست فضای تیم فعلی را
با تیم برانکو در جام جهانی 2006 مقایه کنید. تیمی که شاید اگر با همین
روحیه در آن تورنمنت حاضر بود با ستاره های بین المللی اش قادر به خلق
شگفتی بود. مثال دیگر در این باره تیم سال 98 است که در روزهای مشابه فضای
عجیبی داشت. فضای چنددستگی و بازیکنانی که برای حضور در جام جهانی حتی
ممکن بود همدیگر را مصدوم کنند.
دیروز در تمرین تیم ملی، فضا همان
فضای روزهای پیش بود و البته بازیکنانی که هدف شان حضور در ترکیب اصلی است
پس چاره ای جز رعایت اصول کی روش ندارند. اصولی خدشه ناپذیر که حداقل تا
اولین بازی جام بر تیم ملی حکومت میکند. از این بابت بیش از همه باید از
کی روش تشکر کرد؛ سرمربی ای که خیلی زود متوجه شده راه درست سرمربیگری در
ایران کدام است.